حامد وحیدی – تورین/

وقتی دیدمش خیلی زود او را شناختم. به طرفش رفتم و در حالیکه مشغول تمرین با یکی از دستگاه های فیزیو تراپی بود با او گپی کوتاه زدم.
از ایگور تودور صحبت می کنم. مدافع مستحکم و دوست داشتنی سالهای نه چندان دور یووه. از او درباه گذشته پرسیدم و اینکه چه شد که به یووه آمد. « اگر اشتباه نکنم فصل 2008-2009 بود که از یوونتوس پیشنهادی به هایدوک رسید. آن زمان من 20 ساله بودم. وقتی در حال استراحت پایان فصل بودم از دفتر باشگاه با من تماس گرفتند و گفتند از ایتالیا پیشنهادی به ما رسیده. وقتی برگه فاکس شده درخواست را با امضایموجی دیدم باور نمی کردم که یوونتوس بزرگ مرا صدا می زند.»
ایگور بالاخره به تورینو می آید و 8 سال به عنوان بازیکن این تیم در خط دفاعی بازی می کند. اوج درخشش تودور سال 2002 است. او که رفته رفته از اصلی ترین بازیکنان خط دفاعی یوونتوس است، به عنوان مرد سال فوتبال کرواسی انتخاب می شود. انتخابی افتخار آمیز برای او و یووه. « نمی توانم انکار کنم که یوونتوس نقشی در آن انتخاب نداشت. تیم یکدست و فوق العاده ای که در آن سالها داشتیم باعث شده بود من در بیست و چهار سالگی به نوک قله فوتبال کشورم برسم. »
موفقیت های تودور در زمانی بود که بازیکنان بزرگی در خط دفاعی باشگاه به بازی مشغول بودند. فقط کافی است نگاهی به این اسامی بیاندازید : مونترو، یولیانو، پسوتو، تورام، بریندلی، لگروتالیه، زامبروتا، زبینا، کیه لینی و فابیو کاناوارو. تودور در حضور چنین بازیکنانی در حدود 150 بار با لباس یووه در میادین رسمی و دوستانه به بازی پرداخت و نکته جالب آنکه در عین مدافع بودنش حتی حدود 20 بار موفق به گلزنی می شود که آمار تقریبا خوبی برای یک مدافع است.
بعد از یک مصدومیت سنگین که باعث دوری تودور از یوونتوس می شود. مسئولان خوش فکر باشگاه تصمیم می گیرند برای اینکه تودور بعد از این مصدومیت طولانی مدت به شرایط مطلوب بازگردد او را به صورت قرضی به سیه نا بدهند. « بعداز مصدومیتم تیم تحت هدایت کاپلو پر بوداز ستاره هایی که همگی آماده بودندپس وقتی باشگاه تصمیم گرفت به سیه نا بروم با رضایت آن را پذیرفتم. »
 قضیه کالچوپولی و کوچ ستارگان یوونتوس به تیم های دیگر فرا رسید. اما تودور بدون هیچ درنگی به یووه برگشت و همراه با آن بعد از جبران امتیازات منفی، در تمام طول فصل مقتدرانه بر صدر جدول سری B قرار داشت تا یووه بزرگ دوباره به کالچو بازگشت.
اما مصدومیت دوباره گریبان او را گرفت تا آنجا که با تمام شدن قرار دادش برای همیشه به کشورش بازگشت. « خب، طبیعتا برایم خیلی سخت بود شهر و تیمی را که سالهای جوانیم را در آنجا سپری کرده بودم ترک کنم. اما چاره ای نبود و یووه را با تمام خاطرات شیرین و تلخش برای همیشه ترک کردم اما عشق به این تیم را برای همیشه در قلبم نگه داشتم. »  
او به هایدوک اشپیلت بازگشت و در تیمی که روزی فوتبال را از آن آغاز کرده بود به بازی مشغول شد اما مصدومیت کهنه در ناحیه زانوی راست اش باعث شد نهایتا در 22 جولای 2008 در 30 سالگی برای همیشه از فوتبال خداحافظی کند.
از او درباره یووه سوال می کنم. کمی مکث می کند و می گوید : « یووه دوباره به اوج بر می گردد، شک نکن »
از او تشکر می کنم و از ایگور جدا می شوم. او که هنوز مصدومیت کهنه همراهش است به ادامه کار با دستگاه های فیزیوتراپی می پردازد.