گفتگو با تنها بازیکن تیم ملی که در جام جهانی 1978 آرژانتین به تیم ملی گل به خودی زده است آن هم به بهانه جام جهانی می تواند در نوع خود جالب و خواندنی باشد.درکل صداي آقاي آندرانيك این مرد متولد ۳۱ دسامبر ۱۹۵۱ در تهران ، آنقدر گرم مهربان هست که وقتي با او تماس مي گيرم و خودم را معرفي مي كنم، بدون شک و تردید مي گويد: شروع کن وسوالاتت را بپرس که کلی کار داریم. من از جايي شروع كردم كه احتمالاهمه شما انتظارش را دارید.لحظه گل به خودی.به هر حال او سال هاست دور از وطن است و نامي از وي در مجلات و روزنامه هاي پرتعداد ورزشي و سیاسی وجود نداردو به همین خاطر می خواستم مصاحبه كاملا بيوگرافيك و خطي پيش ببرم اما با توجه به حجمی که دوست خویم چیافوادی به من گفته بود سعی کردم در پیاده مردن گفتگ را جمع کنم و مصاحبه کامل را در وقتی دیگر منتشر کنم.اما باید بدانید که آندرانیک اسکندریان تنها عضو تيم ايران در جام جهاني 1978است كه آن پيراهن ملي خود را حفظ كرده است. پيراهني كه برايش خون دل خورده بود،. وقتي از روزهاي جام جهاني حرف مي زد،مي توانستم حدس بزنم كه چهره اش تغيير كرده، همان چهره اي كه آندرانيك دوست ندارد، چين و چروك هايش را ببينيم.او هنوز هم حسرت حضور در ورزشگاه آزادی و تشویق هواداران تاج و آرارات و ارامنه را دارد.او هنوز به فکر آراراتی است که این روزها حال وروز خوبی ندارد.

آندرانیک اسکندریان در کدام از این تیمهایی که بود یعنی پولاد و آرارات و تاج آندرانیک اسکندریان شد ؟

ببینید (( می خندد )) من آدم بسیار ساکت و سر به زیری بودم همیشه و از منم منم دور بودم و هستم . ببینید از روزی که شروع کردم تا زمانی که فوتبال را کنار گذاشتم آندرانیک اسکندریان بودم ! البته کاسموس را فراموش کردید.کاسموس نیویورک...

بله متوجه هستم و به ان هم می رسیم.اما منظور من این بود که در کدام از این تیمها همه آندرانیک را شناختند و روی یک دفاع چپ حساب کردند .

واقعا نمیدانم در این باره چه بگوبم

خاطرات شما از تیم تاج آن زمان چیست ؟ شما که تو آن بازی شش تایی معروف حضور نداشتید؟!

نه، من سال بعد به تاج رفتم . اما زمانی که من تو اون تیم بودم منظور پرسپولیسیها  ۶ تا که چه عرض کنم یکی هم زوری گل می زدند .« با گفتن این جمله از ته دل می خندد»

 اولین بازی ملی شما کی بود ؟

روبروی عراق فینال جام ملتهای آسیا  .درآن بازی و در اولین تجربه ملی خودم من نگذاشتم که  مهاجم عراقی که بسیار خطرناک هم بود کاری انجام بده . فکر کنم تا اون بازی ۶/۷ گل زده بود . الان اسمش در خاطرم نیست . شما می توانید مهار شدن این مهاجم را  که من در اون بازی انجام دادم را از خیلی ها بپرسید.

 و شما در اون بازی با گل آقای خورشیدی و در اولین تجربه ملی تان قهرمان آسیا شدید؟

بله بله کاملا درسته .

شما اولین بازیتان را با قهرمانی در جام ملتهای آسیا آغاز کردید . کلآ چند سال برای تیم ملی بازی کردید ؟

چهار سال من برای تیم ملی توپ زدم . در مقدماتی المپیک هم بازی کردم که به المپیک رفتیم و بعد در مسابقات المپیک حتی به دور دوم هم رفتیم که به تیم شوروی باختیم و از راه یافتن به دور بعد باز ماندیم . ما آن بازی را دو بر یک به شوروی واگذار کردیم.بعد از اون بازیهای مقدماتی جام جهانی را آغاز کردیم که ۱۴ و یا ۱۶ بازی بود که با دو تساوی و چهارده  برد به جام جهانی رفتیم . در جام جهانی هم که یک تساوی داشتیم و دو باخت.(کمی مکث می کند انگار منتظر این است که درباره گل به خودی بپرسیم)

بهترین خاطره شما از بازی در تیم ملی چه خاطره ای است؟(سعی کردم به نوعی آرام آرام پیش بروم)

ببینید آرزوی هر جوان فوتبال دوستی بازی در تیم ملی کشورش ایران هست . هر بازی هر اردویی هر دوره از مسابقه ای که ما می رفتیم پر از خاطره بود . اصلآ آن فضای دوست داشتنی غیر قابل توصیف است . بازیهای بردمان سرشار از خوشحالی بود و بازیهایی که مساوی و باخت در کار بود  هم از خاطرات نا خوشایند هست.اما نمی خواهم زیاد خاطره تعریف کنم چون حالم بد می شود.

حالا که شما از خاطره تعریف کردن فراری هستید من از شما می خوام که به ما بگویید که آندرانیک اسکندریان بعد از گل به تیم خودش مقابل اسکاتلند چه حسی داشت؟

(مکث طولانی) آن گل ، گل به خودی نبود . گل به خودی یعنی اینکه که بازیکن صد در صد به تنهایی این کار را انجام دهد.اما من گل به خودی نزدم.هرگز گل به خودی نزدم.

اما فیلم که هست

من که می گویم گل به خودی نزدم.

البته که بر روی شما هم تا حدودی از طرف بازیکن اسکاتلندی خطا شد اما در نهایت گل به خودی به نام شما ثبت شد...

ببینید این سوال همیشه از من می شود که من به تیم ملی گل به خودی زدم اما وقتی شما در فضایی هستی  که بازیکن برای گل زدن تکل می زنه و شما هم برای بیرون زدن توپ تکل می زنید و توپی را که شما می خواهید به راست بزنید به چپ منحرف می شه  و میره تو گل.

اصلا چی شد ؟صحنه را توضیح می دهید؟

ببینید آقای جردن اگه اشتباه نکنم در آن صحنه من را به طرف حجازی هل داد و حجازی توپ را از دست داد . بعد من خواستم توپ را دور کنم و به بیرون بزنم که از پشت به پایم زد و اون مسیری را که در نظر من بود نرفت و در اصل با آن ضربه جردن به پای من مسیر توپ من را عوض کرد و مسیر مورد نظر جردن را رفت که متاسفانه توپ در درون دروازه ما جای گرفت .شاید اگر داوری الان بود صحنه خطا هم گرفته می شد.

پس شما به عنوان نزدیک ترین فرد به آن صحنه تاریخی که در نا تاثیرگذار هم بودید، آن گل به خودی قبول ندارید ...

من هیچ وقت این گل را گل به خودی از طرف من قبول نکردم و همیشه گفتم که این گل از زیرکی بازیکن اسکاتلندی به ثمر رسید و لاغیر . ببینید در یک صحنه ای که پنجاه - پنجاه موقعیت برای هردوی ماست و بازیکن اسکاتلندی قصد گلزنی داره و من در حال دفاع هستم و ضربه پای اون به پای من مسیر توپ را تغییر می ده و من هیچ نقشی در این مسیر اشتباه توپ ندارم اشتباه از من نیست.هست؟

مثل اینکه نمی خواهید کوتاه بیایید.نه؟ راستی فضا بعد از اون بازی چطور بود . 

ببینید اگه شما آن بازی را دوباره مرور کنید من بدون اغراق میگم و قصد تعریف از خودم را ندارم من اگر آن بازی نبودم شاید بازی را با چند گل واگذار می کردیم . من در آن بازی چند موقعیت صد در صد را از اسکاتلندیها گرفتم. ببینید من در تمام بازیهای ملی و باشگاهیم از جون و دل مایه می گذاشتم.همه من را می شناختند ودلیلی برای اشتباهات مرگبار وجود نداشت.

یعنی بعد از بازی هیچ کدام از هم تیمیهای شما به شما این حرف را نزدند که این گل تقصیر شما بوده است یا خیر ؟ روزنامه ها و مجلات ورزشی ان زمان که خیلی ناراحت شده بودند...

نه نه اصلآ . شما میتوانید از تک تک اون بازیکنان آن زمان و دوستان خوب من این را سوال کنید .اما رسانه ها معلوم است که ناراحت می شوند.این یک مساله عادی است.نگاه کنید با مارادونا که اسطوره آرژانتین است در مقدماتی جام جهانی چه کردند.رسانه ها کلا کارشان همین است و نمی شود به آنها ایرادی گرفت.

آخرین بازی شما در تیم ملی کی بود ؟

در مقابل همین تیم اسکاتلند بود . چون من دو کارته شدم در بازی با اسکاتلند و روبروی پرو دیگر بازی نکردم و اون بازی آخرین بازی من بود . بعد از بازیهای جام جهانی دیگر به تیم ملی دعوت نشدم . دربازیهای باشگاهی داخلی هم بازی نکردم چون بعد از اون بازیها من به امریکا آمدم . من و آقای دانایی فرد به تیم منتخب دنیا دعوت شدیم و برای بازی در آن تیم به نیویورک رفتیم و یک بازی انجام دادیم مقابل کاسموس که یک یک و یا دو بر دو تمام شد .دقیق یادم نیست این جا بودم که فهمیدم کاسموس به دنبال یک مدافع چپ هست که قرار شد من یک جلسه با اون تیم تمرین کنم . اما اتفاقاتی افتاد که به ایران برگشتم.البته نمی خواهم در این باره صحبت کنم

یعنی امضا نکرده به ایران برگشتید ؟

بله بله . البته من با تیم تاج اختلاف داشتم و اگر در ایران هم می ماندم در تیم تاج بازی نمی کردم! انقلاب هم نزدیک بود و در شرف اتفاق .از مشکلم نپرسید که خصوصی بود و فقط با باشگاه بود همین مشکل را می توانید از کارو حق وردیان که باهاش هم در ارتباط هستید بپرسید.بعد هم به کاسموس پیوستم.

بعد از ورودتان به کاسموس . با چه بازیکنانی هم بازی شدید ؟

ورود من به کاسموس همزمان شد با رفتن پله . در اون روزها پله بازیهای خدا حافظی خودش را با کاسموس انجام میداد که من وارد تیم شدم و با آنها به سیزده کشور مختلف دنیا برای خدا حافظی پله همسفر شدم.

با کدام از بزرگان دیگر فوتبال دنیا هم بازی شده اید ؟

کارلوس آلبرتو - بکن بائر- نیسکنس از هلند -تینالیا از ایتالیا و خیلیهای دیگه ...

از زندگی در امریکا راضی هستید ؟

خیلی زیاد .

فروشگاهای ورزشی تان را هنوز اداره می کنید یا نه ؟ اگه اشتباه نکنم یکی ،اسکی اسپورت و دیگری بکن مائر اسپورت  بود که تابلوی دومی را بعد از بیست اندی سال دست نخورده گذاشتیه اید ؟!

بله چون من را این جا به اسم اسکی می شناسند یکی را اسکی اسپرت گذاشتم و دیگری که از دوست آلمانی ام خریداری کردم و هنوز با نام بکن مائر اسپورت شناخته میشه.البته با بکن باوئر قاطی نکنیدها...(می خندد)

بریم سراغ آلکو . این موضوع صحت داره که اسم پسرتان آلکو را از نام همان آلکو همبازی شما که در تیم پولاد گرفتین که بسیار به او علاقه داشتید ؟

بله درسته . اتفاقآ چند سال پیش او را دیدم و این موضوع را به او گفتم که نام پسرم بنا به علاقه قلبی ام به شما بر روی او گذاشتم . آلکو درست مثل خودم است و فوتبالش را از باشگاه حرفه ای چیواس لس آنجلس آغاز کرده و همه را شوکه کرده است. کنه .

آیا قصد بازگشت به ایران را بعد از ۳۰ سال دارید؟

بله بله ، من چند بار خواستم بر گردم که امکانش نشده و مشکلی واسم پیش آمده اما دوست دارم دیداری تازه کنم و به ایران برگردم