.

. اعتقاد او به حركت در چارچوب بندهاي اساسنامه تا آنجا بوده كه برخي معتقدند كه تصميم گيرنده اصلي در فدراسيون فوتبال مي تواند هر يك از اعضاي هيات رئيسه غير از اوباشد.او بود كه با حسن نيت تمام ، اداره كميته تيم هاي ملي را – كه يكي از كليدي ترين پست هاي فدراسيون فوتبال بود – به نايب رئيس اولش داد ، به مردي كه تجربه نشان مي داد كه انتخاب قابل اطميناني براي اين پست نيست. پيش از اين تصميم هم در اولين ماههاي آغاز رياستش به گروهي از اعضاي هيات رئيسه فدراسيون كه هر يك ساز خود را مي زد ، ماموريت داده بود تا براي تيم ملي سرمربي انتخاب كنند.

. جدا از علاقه شخصي او به كار جمعي ، آنچه بايد اتفاق بيافتد همان است كه اساسنامه فدراسيون فوتبال تعريف كرده است؛تصميم گيري جمعي و پرهيز از اتكاي فدراسيون به فرد.

.به چند دليل :

1-

در تاريخ ورزش ايران – نه تنها در فوتبال – مديريت جمعي معنايي نداشته است و معمولا افراد - درست يا نادرست-به تنهايي تصميم گرفته اند. حتي محسن صفايي فراهاني كه برخي او را بهترين رئيس فدراسيون تاريخ فوتبال ايران مي دانند هم ، با وجود تاكيد بر ايجاد كميته هاي مختلف و تعريف مجموعه هايي تقريبا مستقل در فدراسيون فوتبال ، به دفعات مرزهاي تعيين شده را زير پا گذاشته و به تنهايي تصميم مي گرفت.

.

2-

اين تحليل درستي است كه كفاشيان كاريزماي مديريتي ندارد.با وجود قدرتي كه اساسنامه فدراسيون فوتبال پس از منطبق شدن با اساسنامه فيفا به او داده ، به راحتي اجازه مي دهد بسياري از تصميمالت بزرگ خارج از مجموعه فدراسيون گرفته شود.از رد انتخاب اوليه افشين قطبي در زمستان سال 86گرفته تا انتخاب و بركناري علي دايي و حتي مسائلي كوچك چون به كارگيري مدير روابط عمومي فدراسيون.اساسنامه فدراسيون فوتبال مي گويد هيچ كس جز اعضاي مجمع فوتبال نمي توانند رئيس را بركنار كنند اما كفاشيان كه خود با اذن رئيس وقت سازمان تربيت بدني آمد ، مي گويد روزي كه سازمان تربيت بدني – و به تعبير واضح تر دولت - او را نخواهد ، كنار خواهد رفت چون معتقد است فدراسيون فوتبال بدون پشتوانه كاري از پيش نخواهد برد. درست يا غلط نتيجه چنين تفكري ، حرف شنوي بيش از اندازه از مديران دولتي است ، چيزي كه صفايي فراهاني در دولت محمد خاتمي هم به آن تن نداد.

3-

تيم ملي فوتبال ايران به جام جهاني 2010 نرفت و از آن روز به بعد دفاع از عملكرد علي كفاشيان و مديران فدراسيون فوتبال سخت شد.حالا هر كس در هر جايگاهي ، با ربط و اغلب بي ربط ،به خود اجازه مي دهد چيزي بگويد.اسماعيل كوثري ، نماينده مجلس مي گويد از اول هم با انتخاب قطبي مخالف بوده است ! و بعد هم توضيح مي دهد كه "دستهاي پشت پرده " فوتبال ايران را تضعيف مي كنند.يحيي زاده ، رئيس كميته تربيت بدني مجلس به اندازه يك خبرگزاري خبر توليد مي كند. روزي پيش بيني مي كند كفاشيان پيش از قطبي كنار مي رود و روز ديگر انتقاد مي كند كه چرا فدراسيون فوتبال از سرمربي تيم اميد حمايت نكرده است.كار به جايي مي رسد كه رئيس سازمان ليگ فدراسيون فوتبال هم علايق و روابط شخصي اش را ملاك قرار مي دهد و از يك طرف براي تيم ملي بزرگسالان كه دي ماه در جام ملتهاي آسيا به ميدان مي رود ، استفاده از سرمربي خارجي را تجويز مي كند و از طرف ديگر مي گويد با توجه به زمان محدود تا بازيهاي آسيايي گوانگ جو- آبان و آذرماه - ، به كارگيري مربي خارجي در تيم اميد به صلاح نيست.و بدتر از همه نايب رئيس اول فدراسيون فوتبال است كه از قرار معلوم بدون اطلاع رئيس ، براي هدايت تيم ملي به مذاكره با چند مربي سرشناس خارجي نشسته است.