. دلیل اینکه همانقدر که امتیازات مثبت در کارنامه فنی قطبی به چشم می خورد ، امتیازات منفی هم وجود دارد. افشین قطبی در اولین فصل حضورش در فوتبال ایران ، پرسپولیس را تبدیل به تیمی متفاوت از سایر تیم های فوتبال ایران کرد. فرم فوتبال پرسپولیس جلوتر از سایر تیم ها بود هر چند که یک بعدی بودنش در نیم فصل دوم برایش دردسر ساز شد تا آنجایی که یک نیم فصل بدون شکست در دور برگشت لیگ تبدیل به شکست هایی پر گل و مساوی های یکی در میان شد. ولی پرسپولیس در اولین تجربه اش با قطبی شاخص های فنی داشت که تا آنروزها در فوتبال ایران دیده نشده بود. فوتبال فشرده در یک سوم دفاعی ، استفاده از سیستم 1-3-2-4 با قابلیت فنر شکل بودن و ... پرسپولیس 1-3-2-4 را استاندارد بازی می کرد ، خط دفاع تیم خود را بالا نگه می داشت و با فشرده کردن مکان به بازیکنان صاحب توپ حریف فرصت و مکان برای استفاده از مالکیت توپ را نمی داد ولی همین پرسپولیس در فاز تهاجمی تک بعدی بود. انتقال توپ به کناره های زمین که با بالا آمدن دفاع های کناری پرسپولیس ، این تیم صاحب برتری عددی می شد.

.

( همانند تیم ملی ایران با قطبی ) فاز انتقال از حمله به دفاع بود. یعنی زمانیکه تیم توپ را از دست می دهد و باید با شرح وظائف مشخص هم تایمینگ حملات حریف را افزایش دهد و ساختار دفاعی خود را در مکان مشخص مستقر کند. پرسپولیس در همین زمان بود که دچار مشکل بود و بارها دروازه خود را باز شده دید.

. شکست برابر اردن و پیروزی با یک گل در برابر تایلند آنهم در حضور تماشاگران خودی و تمام ستارگان فوتبال ایران. دلیل این نتایج را باید در مثالی شرح دهد:

: استیک شما خشک باشد یا آب دار؟

هر مشتری به تناسب ذائقه خود یکی از

2 حالت را انتخاب می کند. مرحله بعد هنر سر آشپز است که استیک را به حالتی آماده کند که مطلوب مشتری باشد یعنی سرآشپز می بایست هر 2 حالت آماده کردن استیک را بلد باشد.

. مثلا خشک. هر چه مشتری می گوید که استیک من آبدار باشد، نه اینکه متوجه نشود بلکه شکل دیگری بلد نیست و یاد نگرفته است.

. اینکه چه کسی قرار است آن جلو از این توپ ها بلند استفاده کند مهم نیست ، شاید هم باشد باشد ولی قطبی بلد نیست فوتبال عمقی طراحی کند.

. قطبی باید استراتژی و تاکتیک تیم ملی را مطابق با داشته های این تیم طراحی کند و نه دانسته ها و یا علایق خود. در غیر اینصورت خیلی زود به راهی می رود که قبلی ها رفتند.