اولین پیروزی پرسپولیس و یک پرسش از فرمانده فاتح

چند نفر مردند تا بردی؟

مهدی طاهرخانی

1-چیزی نمانده بود برای پرسپولیس که میهمان پاس بود پنجشنبه چنین روزی شود؛ روز حسرت اولین پیروزی در ذهن کبود سرخ، روز منحوس باخت برابر نا آماده های اروند ، روز اشتباهات تکرای کرانچار با بها دادن مشمئز کننده به بادامکی ها ، عسگرها و ... اما  همه چیز با ضربه فوق العاده محمد پروین و زیرکی دیر هنگام نوروزی به پایان رسید تا قرمزها اولین برد خود را در صورتی دشت کنند که فاصله  زیادی با  یک سقوط  واقعی نداشتند.

2-کرانچار برخلاف قطبی وینگادا روش منحصر به فرد خودش را در چیدمان اصلی تیم دنبال می کند ؛ نه اهل  دست زدن به ترکیب اصلی اش است و نه خیلی زود از دست بازیکنان  نا آماده ناراحت می شود. چنین است که پرسپولیس در همدان با همان ترکیب هفته قبل رو در روی حریف صف آرایی کرد و عجبا که اولین تعویضش را در بین دو نیمه به  ورود عسگر اختصاص می دهد و هزار مرتبه اسفا که از روی اشتباه همین بازیکن گل خورد. درست مثل همان صحنه های تکراری در کرمان و تهران که حمید علی عسگر  رد پای بزرگی در گل های دریافتی داشت.  بر او حرجی نیست چرا که  سرمربی از بازیکن فانتزی با آن قامت ریز و نحیف انتظار کتک کاری در میانه میدان را دارد یا دفاع راست شدن آن هم راست راستی!

3-قطعا  اکثر هواداران پرسپولیس از برد تیم محبوب شان لذت بردند چرا که کرانچار با ترکیب و تغییر اولیه اش همه  آنها را تا مرز فوتبال زدگی هل داد اما ناگهان دو تعویض دیگر به گونه ای ورق را برگرداند که مربی مغضوب مجددا روی دوش محبوبیت رفت.  

4- کسی آمار  کشته شدگان را از فرمانده فاتح نمی گیرد بنابراین انتظار آن است که تیتر یک همه مطبوعات ورزشی چاپ امروز در ستایش پرسپولیس و سرمربی کرواتش باشد اما بعید به نظر می رسد  با ادامه این روند نوک قلم همچنان در راستای حمایت و مدح آنها بچرخد. واقعیت این است ؛ زلاتکو کرانچار هنوز به شناخت واقعی مردانش نرسیده که اگر چنین بود هرگز به بادامکی مجال حضور نود دقیقه ای نمی داد ، هرگز از کاپیتان باقری در سن سی و هفت سالگی نمی خواست تا ثانیه واپسین در زمین باشد و او هم لاجرا راه برود ، هرگز این چنین خلیلی و مهدی شیری را روی نیمکت نمی دوخت تا در عوض شاهد نمایش نود دقیقه ای بائو باشیم که خدا می داند چگونه جامه  فاخر ده بر تن لاغر او جا خوش کرده است؟ 

5- مرد فاتح فاصله شکست تا پیروزی را  بر مسیری پیمود که در طول آن میلیون ها هوادار شامگاه پنجشبه خود را تباه شده می دیدند  اما همان مربی  پر اشتباه با به زمین فراخواندن پروین و وسلی برزیلیا ثابت کرد تصمیم درست چه معجزه ای را خلق می کند. حالا اگر کرنچار در ترکیب اولیه مرتکب اشتباه نمی شد و مهمتر از آن به جای شیث رضایی  با نمره صفر از عسگر با عدد منفی  بهره نمی جست آن وقت شاید  سه امتیاز هگمتانه از معبری ساده و بی دلهره تر کسب می شد .

6- کرانچار تا پایان هفته سوم این انگاره را ثابت کرده ؛ برای رسیدن به ترکیب اصلی اهل آزمون و خطا و رسیدن به آماده ها نیست بلکه سعی دارد آن قدر صبر خرج کند تا نا آماده ها از رو بروند و آماده شوند.  هادی نوروزی بارزترین نمونه موجود برای اثبات این فرضیه است ؛ مرد کم اثر خط حمله که چند موقعیت  ایده آل را تنها به خاطر کم تجربگی اش از دست داده بود آنقدر در زمین ماند تا سر انجام  قبای منجی  بر دوشش نمایان شود. گل پیروزی را بازیکنی به ثمر می رساند  که در همه عمرش به اندازه خلیلی در لیگ هفتم گل نزده، اما همان آقای گل امروز ذخیره ثابت اوست.

7- مسلما این آخرین باری نبود که زلاتکو با اصرار و ابرام روی عقایدش به پیروزی رسید اما او  نباید یک واقعیت را فراموش کند ؛ او در سرزمینی مربیگری می کند که آستانه تحمل اشتباهات  یک مربی  وارداتی خیلی کمتر از آن چیزی است که  در جاهای دیگر.