« در شرایطی که فدراسیون فوتبال باشگاه‌ها را موظف کرده خارج از سقف تعیین شده با بازیکنان مورد نظرشان قرارداد امضا نکنند، بررسی اتفاقات فصل نقل و انتقالات لیگ‌برتر نشان می‌دهد تا همين امروز حداقل 20 بازیکن شناخته شده فوتبال ایران برای یک فصل رقمی بیش از
10 میلیارد تومان دریافت کرده‌اند.» شروع مطلب جذاب يكي‌ از معتبرترين خبرگزاري‌هاي كشور‌، همان موضوعي است كه از فرداي تصويب قانون معيوب و غيرحرفه‌اي تعيين سقف قرارداد براي بازيكنان ليگ‌برتري توسط تمامي رسانه‌هاي موجود در كشور فرياد زده شد. گفتند و نوشتند كه اين قانون هيچ‌گونه ضمانت اجرايي نخواهد داشت و با تصويب آن فقط و فقط شاهد دور زده‌ شدن بيش از پيش قانون و رد و بدل‌ شدن پول‌هاي زيرميزي خواهيم بود. از آنها گفتن و از مسئولان، نمايش قدرت و اجراي قطعي اين قانون.

يك آدم علاقه‌مند در اين فوتبال، دست به تشكيل يك كانون آزادانديشي با نام فانتزي «‌كافه فوتبال» زده و هرماه با جمع‌آوري برخي از بزرگان و مسئولان رده‌بالاي ورزش كشور، تلاش مي‌كند موضوعات روز فوتبال را در آن به چالش بكشد. تمام جلسات برگزار شده در اين كانون بازتاب خوبي در رسانه‌ها داشته و به جزئي‌ترين شكل ممكن (حداقل در همين روزنامه) مورد بررسي قرارگرفته است. موضوع آخرين جلسه اين كافه، بررسي همين قانون سقف قراردادها بود. طبق معمول مهمانان مهمي هم دراين جلسه حضور داشتند. كساني مثل استاد حسن حبيبي، ناصر ابراهيمي و اصغر شرفي كه با يك حساب سرانگشتي ساده مي‌توان به اين نكته‌اشاره كرد كه همين سه نفر در مجموع تجربه 150 سال كارمفيد و بي‌وقفه را در فوتبال ايران دارند. دركنار اين سه نفر استاد اردشير لارودي هم با سابقه ده‌ها سال حضور فعال در مطبوعات و رسانه‌هاي مختلف حضور داشت.‌اشخاص ديگري مانند حقوقدانان متخصص و كارشناسان خبره و كارآزموده فوتبال كشور هم از ديگر حاضرين اين جلسه بودند و اين قانون از طرف تمامي اين افراد به جزئي‌ترين شكل و از تمامي جهات مورد نقد و بررسي قرارگرفت. خروجي حرف تمام آنها يك جمله بود:« تصويب اين قانون مفيد نيست.»
مهدي تاج، نايب رئيس فدراسيون فوتبال به عنوان يكي از مسئولان رده‌بالاي فوتبال كشور در آن جلسه بود و تمامي اين اظهارنظرها را بدون واسطه مي‌شنيد. او به عنوان آخرين سخنران وارد بحث شد و اين جملات را به زبان آورد:« ضمن تشكر از نظرات بسيار خوب دوستان، بايد بگويم طبق اخبار موثقي كه من دارم تا همين امروز حتي يك قرارداد بالاتر از مبلغ 350 ميليون تومان كه از سوي ما تعيين شده به ثبت نرسيده و پولي بيشتر از اين هم به كسي داده نشده است. اين قانون، قانون بسيارخوبي است و درحال اجراست.» تاج آن روز به عنوان وكيل مدافع فدراسيون و تصميمات بديعش، يك تنه در برابر ده‌ها سال تجربه و نظرات افرادي كه به مراتب صاحب‌نظرتر از او هستند ايستاد و از مفيد بودن قانون مصوب‌شان گفت اما همين روزگذشته بود كه يكي از معتبرترين خبرگزاري‌هاي كشور
(و نه روزنامه‌هايي كه تاج و دوستانش آنها را حاشيه‌ساز مي‌دانند) از پرداخت بيش از 10 ميلياردتومان به 20 بازيكن خبر داد. اين خبرگزاري نام اين بازيكنان را هم به صورت كامل منتشر كرد و توضيحات بيشتري در مورد آنها داد:« برخی باشگاه‌های متمول که در فصل نقل و انتقالات دهمین دوره رقابت‌های لیگ‌برتر ستاره‌های بزرگ و تاثیرگذار فوتبال ایران را جذب کرده اند، عملا با گنجاندن مواردی چون حق بازی، کارانه، پاداش برد، مبلغ صدور رضایت نامه، گل، پاس‌گل و... ده‌ها میلیون تومان به رقم سقف اضافه می‌کنند و ظاهرا هیچ مشکل قانونی هم به وجود نمي‌آيد. به عنوان مثال یکی از بازیکنانی که فصل گذشته رقم قراردادش زبانزد اهالی فوتبال شده بود این فصل برای تمدید قراردادش افزایش چشمگیری را لحاظ کرده و برای یک فصل 865 میلیون تومان دریافت کرده است. علاوه بر اين ستاره، بازيكنان زير هم برای یک سال مبلغی بالای 500 میلیون تومان دریافت کرده‌اند. سیدمهدی رحمتی، فابیو جان‌واریو، خسرو حیدری، جواد کاظمیان‌،‌هادی عقیلي، سیدجلال حسینی و محسن بنگر(سپاهان)، مهرزاد معدنچی، علی کریمي، مهدی مهدوی‌کیا، حسن‌اشجاری، میلاد زنیدپور، حسین کاظمی و سیاوش اکبرپور(استیل‌آذین)، ایمان مبعلی، آرش برهانی و میلاد میداوودی (استقلال)، محمد منصوری و لوسیانو ادینهو(مس‌کرمان) و محمدرضا خلعتبری(ذوب آهن) 20 بازیکنی هستند که با توجه به رقم‌های اعلام شده در روزهای گذشته، به طور متوسط مبلغ 500 میلیون تومان از تیم‌هایشان دریافت کرده اند. البته در مورد برخی از این بازیکنان گفته می شود تا 800 میلیون تومان نیز دریافت کرده اند. هر چند که در زمان جدال برای تصاحب بازیکنان نامبرده شده رسما مشخص شد رقم قرارداد آنها بالای 600 میلیون تومان است.»

مرور نام اين‌ تيم‌ها نشان مي‌دهد كه تمام آنها ( به جز استيل‌آذين خصوصي) تيم‌هاي صنعتي هستند كه علي‌القاعده از بودجه‌هاي دولتي تغذيه مي‌شوند و ريال به ريال اين بودجه بايد مورد بازرسي قرار بگيرد كه مي‌گيرد اما دراين ميان نكته جالب اين است كه مديران تمامي اين باشگاه‌ها به كلي پرداخت چنين مبالغي را به بازيكنان تكذيب و تاكيد مي‌كنند كه در چارچوب قوانين مصوب فدراسيون فوتبال، از جمله همين قانون تازه به دنيا آمده سقف قرارداد‌ها به بازيكنان‌شان پول مي‌دهند! اين درشرايطي است كه وزير صنايع و همينطور مسئولين بلندپايه اين كارخانه‌ها هم اين موضوع را تاييد مي‌كنند اما اخبار موثقي وجود دارد كه به خودي خود اين موضوع را از ريشه تكذيب مي‌كند و نشان مي‌دهد كه خود اين مسئولان بلندپايه هم نسبت به پرداخت اين مبالغ كاملا مطلع‌اند و هيچ اعتراضي هم به آن ندارند. حتي مواردي وجود دارد كه اثبات مي‌كند اين مبالغ از سوي خود اين مديران ارشد كارخانه به مديرعامل باشگاه ابلاغ مي‌شود! موردي كه چند هفته قبل در باشگاه فولاد خوزستان در مورد پرونده جذب ميلاد ميداوودي اتفاق افتاده بود. مديرعامل كارخانه در تماس با مديرعامل باشگاه به او دستور داده بود كه ميداودي را با هرقيمتي به فولاد بياورد و نگران مبلغ پرداختي هم نباشد. در اين شرايط، عجيب است كه مديرعاملي مثل محمدرضا ساكت، بازيكنان گران‌قيمت سپاهان را دورش جمع كند و اين جملات را برزبان مي‌آورد:« به غیر از نبرد در داخل مستطیل سبز، دراين فصل وظیفه سنگین دیگری برعهده شما و کادر فنی است و آن مبارزه با خبرهای کذب و حاشیه‌سازی‌هاست که باید در جنگ رسانه‌ای با هوشیاری کامل نسبت به آنها عمل كنيد. همه شماها بايد بدون توجه به سناریوهای تدوین شده رقبا و باندهای مافیایی حاشیه‌ساز، برای اهداف تیمی تمرکز کنيد.‌»
هنوز هيچ‌كس متوجه نشده كه چرا يك مدير كاركشته مثل محمدرضا ساكت كه سال‌هاست مديريت يك تيم متمول و قدرتمند مثل سپاهان را برعهده دارد، از رسانه‌ها اين توقع را دارد كه باور كنند ستاره‌هايي مثل خسرو حيدري و فابيو جان‌واريو حاضر مي‌شوند شرايط بي‌نظير و محبوبيت‌شان در استقلال را فراموش كنند و فقط با 350 ميليون تومان (كه استقلال هم بدون ترديد از عهده پرداختش برمي‌آيد) وارد رختكن زردپوشان اصفهاني شوند. چرا او توقع دارد همه باوركنند مهدي رحمتي و جلال حسيني قيد يك فصل حضور جذاب در تيمي مثل پرسپوليس را مي‌زنند و سپاهاني باقي مي‌مانند؟ البته روي صحبت از اين جهت بيشتر با ساكت است كه او نسبت به ساير مديران صنعتي بيشتر از پايبندي به قوانين صحبت مي‌كند و نگران حاشيه‌سازي رسانه‌هاست اما اوهم بايد آرام‌آرام باور كند كه نمي‌توان برخي بديهيات را بيش از حد ممكن وارونه جلوه داد تا واقعي به نظر برسد.